Μπελ Μπεσαμέλ! Μια μαγειρική περιπέτεια για επίδοξους σεφ!

 

Όσοι αγαπάμε το παιδικό βιβλίο, γνωρίζουμε τη Χριστίνα Κωνσταντουδάκη από την ομάδα «Παιδικό Βιβλίο- Προτάσεις» που δημιούργησε και διαχειρίζεται στο Facebook παρέα με τη Νάσια Αλεξανδρίδη.

 

Πριν λίγο καιρό η Χριστίνα απέκτησε το δεύτερο «παιδάκι» της, το βιβλίο με τον τίτλο «Μπελ Μπεσαμέλ», σε εικονογράφηση της Alexandra Colombo, από τις εκδόσεις ΒΙΒΛΙΟΣΚΟΠΙΟ.

 

Παρακολουθώντας τη στα social media, μου κέντρισε το ενδιαφέρον και ήθελα να γνωρίσω καλύτερα αυτό το ακούραστο, ευγενικό κορίτσι που είναι έτοιμο ανά πάσα στιγμή να συμβουλεύσει τις μανούλες για το ποια είναι τα ιδανικά βιβλία για τα μικρούλια τους.

 

Έτσι της πρότεινα αυτή τη συνέντευξη. Άλλωστε είχαμε την καλύτερη αφορμή, το βιβλίο της! Ένα βιβλίο που, όπως της εξομολογήθηκα, όταν το διάβασα ήθελα να τρέξω και να πάρω μια ζεστή αγκαλιά τους γονείς και τους φίλους μου, να τους πω πόσο σημαντικοί είναι για μένα, να τους καλέσω σε γεύμα και να τους μαγειρέψω καλιτσούνια!

 

Πρόκειται για ένα βιβλίο που πλημμυρίζει από θαλπωρή, οικογενειακή ζεστασιά, μυρωδιές νόστιμων φαγητών, προσφορά και αλληλλεγγύη! Μας θυμίζει πόσο σημαντική θέση έχει στη ζωή μας η οικογένεια και η φιλία!

 

Δεν θα μπορούσα να παραλείψω να αναφερθώ στην εξαιρετική εικονογράφηση της Alexandra Colombo. Είναι τόσο παραστατική και ζωντανή, με υπέροχα χρώματα που σε ταξιδεύει στα μέρη της Μπελ Μπεσαμέλ!

Απολαύστε μερικές από τις εικόνες του βιβλίου:

 

 

 

 

 

Χριστίνα μου, σ’ ευχαριστώ που μας δίνεις τη χαρά να σε γνωρίσουμε καλύτερα εσένα και το βιβλίο σου.

 

Πες μας λοιπόν, πώς εμπνεύστηκες τη «Μπελ Μπεσαμέλ»;

 

Η ιδέα για την Μπελ Μπεσαμέλ μου ήρθε τελείως ξαφνικά, τον Φλεβάρη του 2018 μέσα σε ένα πλοίο από Αθήνα για Χανιά. Ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος για εμένα, είχα μπροστά μου 9 ώρες ταξίδι στις αεροπορικές θέσεις του πλοίου και δεν ήθελα να σκέφτομαι τα δικά μου, οπότε άρχισα να γράφω ένα παραμύθι, κυριολεκτικά χωρίς να έχω τίποτα στο μυαλό μου. Απλά άφησα την φαντασία μου και την καρδιά μου να συνεργαστούν. Όταν τέλειωσα το παραμύθι, κι αργότερα όταν έκανα τις απαραίτητες αλλαγές για να το στείλω σε κάποιον εκδοτικό οίκο, συνειδητοποίησα ότι τελικά, έγραψα για το μέλλον μου. Όπως θα ήθελα πραγματικά να είναι, έστω και μέσα από τον συμβολισμό ενός παραμυθιού.

 

Ποια η σχέση σου με τη μαγειρική;

 

Όπως όλα τα παιδάκια, τρελαινόμουν να ανακατεύω υλικά και να ζυμώνω! Αγάπησα την ζαχαροπλαστική μέσω της θείας μου που ασχολιόταν πολύ κι έτσι από μικρή είχα μάθει να διαβάζω συνταγές. Μέσα στο βιβλίο αναφέρω ότι η Μπελ Μπεσαμέλ έφτιαχνε κέικ με σοκολάτα και κερασάκια μαρασκίνο που έκαναν τον μπαμπά να λέει «Αχ! Να’ χαμε κι άλλο λίγο!». Αυτό βασίζεται σε αληθινή ιστορία. Δεν ήμουν βέβαια 2 χρονών αλλά 8, κι είχα μείνει για λίγο μόνη στο σπίτι ενώ οι υπόλοιποι βρίσκονταν στην αυλή. Αποφάσισα κι εγώ να φτιάξω κέικ για πρώτη φορά μόνη μου! Όταν γύρισαν, είχα ετοιμάσει κέικ με γλάσο σοκολάτας και κερασάκια μαρασκίνο που – όπως μου είπαν – είχε καταπληκτική γεύση! Από εκεί και πέρα, δεν μπορώ να πω ότι είμαι φοβερή μαγείρισσα, αλλά κάποια πράγματα ξέρω να τα φτιάχνω! Δεν έχω καμία σχέση με την Μπελ Μπεσαμέλ σε αυτό!

 

Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό και γιατί;

 

Μακαρόνια με τόνο και μανιτάρια της μαμάς μου και καλιτσούνια της γιαγιάς μου! Και τα δύο φαγητά τα τρώω από μικρή οπότε έχουν άλλη σημασία για εμένα. Είναι όμως και πεντανόστιμα τα άτιμα!

 

Η Μπελ ήξερε από μικρή τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει. Ισχύει το ίδιο και για εσένα; Από πότε ξεκίνησες να γράφεις;

 

Ήθελα πολλά να γίνω όταν μεγαλώσω! Δασκάλα τρίτης δημοτικού – συγκεκριμένα! -, κτηνίατρος, Νηπιαγωγός! Τελικά, έγινα Νηπιαγωγός κι είμαι πολύ χαρούμενη με αυτή την επιλογή μου. Συγγραφέα με όλη την έννοια της λέξης δεν με θεωρώ ακόμα και πιστεύω γι’ αυτό δεν έλεγα και στον εαυτό μου ότι θέλω να γίνω συγγραφέας όταν ήμουν μικρή. Επειδή ακριβώς διάβαζα ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ βιβλία, είχα τους συγγραφείς ως κάτι πολύ εξιδανικευμένο στο μυαλό μου και θεωρούσα ιεροσυλία να σκεφτώ ότι μια μέρα θα είμαι κι εγώ μια από αυτούς. Για την ώρα, λέω ότι είμαι μια Νηπιαγωγός που της αρέσει πολύ να γράφει.

 

Τι υλικά χρειάζεται η ζωή μας για να είναι νόστιμη, κατά τη γνώμη σου;

 

Αγάπη, χαμόγελο, φιλία, αλληλεγγύη και αποδοχή του εαυτού μας και των άλλων γι’ αυτό που πραγματικά είναι.

 

 

Η Μπελ φεύγει μακριά από την οικογένεια και τους φίλους της για να κυνηγήσει το όνειρό της. Εσύ νιώθεις πως έχεις εκπληρώσει τα όνειρά σου και μέχρι πού θα έφτανες για να πραγματοποιήσεις;

 

Νιώθω πως αργά αλλά σταθερά εκπληρώνω όλα τα όνειρά μου και νιώθω πολύ ευλογημένη γι’ αυτό. Μερικά όνειρα δεν ήξερα καν ότι τα είχα κι άλλα συνειδητοποίησα ότι τελικά δεν θα ήταν για καλό μου να εκπληρωθούν. Έτσι, έχω αρχίσει να ακούω περισσότερο το ένστικτό μου και την καρδιά μου και να κυνηγάω τα όνειρα αυτά που νιώθω ότι θα με κάνουν πραγματικά ευτυχισμένη. Η Μπελ έφυγε μακριά από την οικογένειά της για να κυνηγήσει το όνειρό της και το έκανε με μεγάλη επιτυχία! Όμως, ξέχασε την συμβουλή που της είχαν δώσει οι γονείς της όταν έφευγε. Να είναι ευτυχισμένη. Πραγματικά ευτυχισμένη. Και δεν ήταν. Γιατί είχε ξεχάσει τι πραγματικά ζητούσε η καρδιά της. Κι αυτό δεν ήταν μόνο να επιστρέψει στο Μελόκαστρο. Ήταν πολλά περισσότερα.

 

Η Μπελ μας δίνει το μήνυμα πως από μόνη της η επαγγελματική επιτυχία δεν είναι αρκετή για την ευτυχία. Ποια είναι για εσένα τα συστατικά της ευτυχίας;

 

Όχι, σίγουρα δεν είναι. Μόνη της η επαγγελματική επιτυχία μας κάνει απλά καλοκουρδισμένα ρομποτάκια. Το μυστικό είναι να αγαπάμε την δουλειά μας αλλά και να την κάνουμε για τους σωστούς λόγους. Γι’ αυτούς που μας έκαναν να την επιλέξουμε αρχικά. Για την Μπελ Μπεσαμέλ, ο λόγος που την έκανε να επιλέξει την μαγειρική, ήταν η ανάγκη της να προσφέρει. Αυτό ξέχασε με τα χρόνια και μαζί της, το ξέχασαν και οι συμπολίτες της. Για μένα, τα συστατικά της ευτυχίας είναι να έχουμε γύρω μας ανθρώπους που μας αγαπάνε, μας εμπνέουν και μας κάνουν να αγαπήσουμε κι εμείς τον εαυτό μας.

 

Πόσο εύκολο είναι να βάλουμε στη ζυγαριά από τη μία μεριά την οικογένεια και τους φίλους και από την άλλη την καριέρα και να καταφέρουμε να κρατήσουμε ισορροπία;

 

Είναι δύσκολο αλλά το βασικό είναι να βάζουμε προτεραιότητες. Για εμένα, προτεραιότητα έχουν πάντα η οικογένεια και οι φίλοι. Έτσι κι αλλιώς, αν αγαπάς την δουλειά σου, θα την κάνεις πάντα – ή σχεδόν πάντα – με κέφι. Κι αν περνάς καλά στην δουλειά σου, αυτό βγαίνει και στην προσωπική σου ζωή.

 

Οι περισσότεροι έχουμε συνδέσει από την παιδική μας ηλικία το φαγητό με τη θαλπωρή, την οικογενειακή ζεστασιά,  τη μητρική φροντίδα, τις ευχάριστες στιγμές με φίλους. Υπάρχουν τέτοιες μνήμες από τη δική σου παιδική ηλικία που θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας;

 

Βέβαια, υπάρχουν. Συγκεκριμένα, μου έχουν μείνει έντονα τα Χριστούγεννα και το Πάσχα που μαζευόμασταν όλα τα ξαδέλφια μαζί με γιαγιάδες, παππούδες, θείους και θείες κάθε χρονιά σε διαφορετικό σπίτι. Σε αυτά τα τραπέζια σίγουρα θα υπήρχε πάντα το παραδοσιακό κρητικό πιλάφι που το περιμέναμε με ανυπομονησία, τα καλιτσούνια των γιαγιάδων μου και στο τέλος, ο πατροπαράδοτος ανανάς που είναι ένα αστείο που άρχισε ο πατέρας μου. Έτσι, κάθε φορά, για φρούτο τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, είχαμε ανανά! Ακόμα συνεχίζει αυτή η «παράδοση»!

 

Μπορεί η αναγνωρισιμότητα να αλλάξει τον άνθρωπο; Πώς μπορεί να καταφέρει να μείνει ταπεινός και προσηλωμένος στους στόχους του;

 

Μπορεί να τον αλλάξει αν αφήσει ο ίδιος να τον αλλάξει. Την Μπελ δεν την άλλαξε, απλά την έκανε να ξεχάσει τι ήθελε πραγματικά από την ζωή της. Δεν χρειάζονται και πολλά για να μείνει κανείς ταπεινός, απλά να θυμάται ότι ο καθένας από κάπου έμαθε αυτά που ξέρει κι είναι στο χέρι του αν θα δουλέψει για να τα εξελίξει. Όμως, υπάρχει πάντα και ο παράγοντας της τύχης που δεν πρέπει να τον ξεχνάμε! Ο καθένας «ανθίζει» με τους δικούς του ρυθμούς και δεν έχει νόημα να κοκορευόμαστε για κάτι που καταφέραμε ίσως νωρίτερα από κάποιον άλλον.

 

Υπάρχει κάποιος άνθρωπος που θαυμάζεις κι αν ναι γιατί;

 

Πολλούς ανθρώπους θαυμάζω αλλά θα πω συγκεκριμένα από τον χώρο του βιβλίου. Την αγαπημένη μου Άλκη Ζέη που την διαβάζω από μικρή και που με έχει επηρεάσει πολύ στον τρόπο που γράφω και βλέπω την ζωή γενικότερα. Μακάρι κάποτε να καταφέρω να της μιλήσω από κοντά!

 

Μαζί με τη Νάσια Αλεξανδρίδη διαχειρίζεστε στα social media την ομάδα «Παιδικό βιβλίο- προτάσεις», με χιλιάδες ακόλουθους. Πώς νιώθεις γι’ αυτό; Πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι να ανταποκρίνεστε καθημερινά με καλή διάθεση, ακούραστες, αλλά και πλήρως ενημερωμένες στις τόσες ερωτήσεις και σχόλια που δέχεστε;

 

Με την Νάσια, κάναμε την τρέλα μας ομάδα πριν 3 χρόνια που μπήκαμε μαζί σε ένα μεταπτυχιακό σχετικό με την Φιλαναγνωσία! Δεν είναι εύκολο αλλά ευτυχώς έχουμε πολλά πρόθυμα μέλη που κάνουν φοβερή δουλειά και βοηθούν! Για εμένα προσωπικά είναι ξεκούραση να ασχολούμαι με την ομάδα, είναι κάτι που μου αρέσει να κάνω οπότε δεν με κουράζει.

 

Θα γίνουν παρουσιάσεις του βιβλίου; Υπάρχουν κάποιες προγραμματισμένες;

 

Έχει ήδη γίνει η πρώτη παρουσίαση στα Χανιά στο βιβλιοπωλείο Koukoubook και περάσαμε υπέροχα!

Οι φωτογραφίες που μοιράζομαι μαζί σας είναι από αυτή την παρουσίαση.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Θα γίνουν κι άλλες παρουσιάσεις στα Χανιά και στο Ηράκλειο αλλά για την ώρα, μπορώ να σας πω με σιγουριά ημερομηνίες μόνο γι΄ αυτές στην Αθήνα.

7 Δεκέμβρη στο βιβλιοπωλείο «Χάρτινο καράβι» στην Νέα Φιλαδέλφεια και 8 Δεκέμβρη στο βιβλιοκαφέ της αγαπημένης μου Νάσιας Αλεξανδρίδη, την «Τρίλιζα» στο Περιστέρι.

 

Θα ήθελες να δώσεις ένα μήνυμα σε όλους τους μικρούς επίδοξους σεφ;

Να κυνηγούν τα όνειρά τους αλλά ταυτόχρονα να φροντίζουν την καρδιά τους όταν «γουργουρίζει».

 

Σ’ ευχαριστώ για το χρόνο σου! Εύχομαι κάθε επιτυχία στο βιβλίο σου!

Είμαι σίγουρη πως θα χορτάσει τις καρδιές πολλών παιδιών!

 

 

Γράφει η Αγγελική Ευθυμίου

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μείνετε ενημερωμένοι με όλα τα νέα μας.

Έχετε εγγραφεί με επιτυχία στο ενημερωτικό δελτίο

Παρουσιάστηκε σφάλμα κατά την προσπάθεια αποστολής του αιτήματός σας. Παρακαλούμε προσπαθησε ξανα.

Το Παιζω-γράφημα θα χρησιμοποιήσει τις πληροφορίες που παρέχετε για να επικοινωνήσει μαζί σας..