Η μηλόπιτα

 

 

Μια φορά και ένα καιρό ήταν μια γιαγιά που όπως όλες οι γιαγιάδες αγαπούσε πολύ τα εγγόνια της. Σήμερα θα ερχόταν να την επισκεφτούν και η γιαγιά ήταν πολύ χαρούμενη! Σκεφτόταν τι γλυκό να φτιάξει για να τους κεράσει και τότε είδε την φρουτιέρα της πάνω στο τραπέζι της κουζίνας. Κόκκινα γυαλιστερά μήλα. «Μηλόπιτα! Αυτό θα φτιάξω!», είπε η γιαγιά.

Άνοιξε το παλιό τετράδιο. Εκεί ήταν γραμμένες όλες οι  συνταγές της. Πήρε από το ντουλάπι ότι χρειαζόταν και πλησίασε στην φρουτιέρα.

«Μηλαράκια μου θα σας φτιάξω γλυκάκι!», είπε.

Η γιαγιά μιλούσε σε όλα τα πράγματα. Μιλούσε στα λουλούδια της, στα λαχανικά της, στις γάτες, και τώρα μιλούσε στα μήλα.

Άπλωσε το χέρι της και πήρε από την φρουτιέρα το μεγαλύτερο και ομορφότερο μήλο.

«Δεν θέλω να γίνω μηλόπιτα», είπε το μήλο. «Είμαι το πιο ωραίο φρούτο της φρουτιέρας,  άσε με εδώ, θέλω να με θαυμάζουν!!».

«Σε χρειάζομαι! Και πίστεψε με μηλαράκι μου είναι πολύ σημαντικό να είσαι όχι μόνο όμορφο αλλά και χρήσιμο», είπε η γιαγιά και πήρε ένα ακόμη μήλο απ’ τη φρουτιέρα.

«Ω! Ευχαριστώ που με διαλέξατε» είπε το δεύτερο μήλο ντροπαλά.

«Είσαι πολύ ευγενικό μηλαράκι», είπε η γιαγιά και έπιασε ακόμη ένα μήλο.

Αυτό δεν ήταν κατακόκκινο ούτε πολύ γυαλιστερό. Είχε μαύρα σημαδάκια στην φλούδα του και δεν ήταν ολοστρόγγυλο, ήταν κάπως πιο μακρουλό. Βρισκόταν στην άκρη της φρουτιέρας  και ξαφνιάστηκε όταν το διάλεξε η γιαγιά.

«Διαλέξατε και εμένα!», ψιθύρισε.

«Νομίζω ότι εσύ μικρό μου είσαι το πιο νόστιμο και ζουμερό μηλαράκι», είπε η γιαγιά και έκλεισε πονηρά το μάτι της στο ξαφνιασμένο μήλο.

Η γιαγιά πήρε το μαχαιράκι της και άρχιζε να καθαρίζει τα μήλα. Πρώτα καθάρισε το ομορφότερο.

Πω πω!!! Κάτω από τη γυαλιστερή φλούδα δεν ήταν και τόσο όμορφο. Σε κάποια σημεία ήταν μαύρο!

Το όμορφο μήλο ένοιωσε τόση ντροπή!

«Νόμιζα ότι ήμουν ο καλύτερος από όλους», είπε.

«Καμάρωνα και κρυφά έσπρωχνα τα άλλα φρούτα για να είμαι μόνος μου στη μέση της φρουτιέρας. Είμαι ένα άχρηστο φρούτο. Θα καταλήξω στον κάδο των σκουπιδιών! Πόσο ντρέπομαι!!!».

Η γιαγιά με το μαχαιράκι της έκοψε τα χαλασμένα κομμάτια. «Δεν θα σε πετάξω», είπε, «τώρα που σε καθάρισα καλά καλά, είσαι ένα χρήσιμο μήλο».

Μετά καθάρισε και το δεύτερο, το ευγενικό μηλαράκι και άρχισε να φτιάχνει την μηλόπιτα. Ζουμερές σταφίδες, τραγανά καρύδια,  γλυκιά ζάχαρη και μοσχοβολιστή κανέλα φλυαρούσαν αδιάκοπα όσο η γιαγιά τα ανακάτευε.

Όταν έβαλε την μηλόπιτα στο ταψί έπιασε στο χέρι της το ασχημούτσικο μηλαράκι. Ήταν τόσο λυπημένο!!

«Άδικα χάρηκα», σκεφτόταν, «η γιαγιά δεν με θέλει για το γλυκό της. Πάλι μόνο μου έμεινα!!».

«Εσένα μικρό μου σε άφησα για το τέλος» είπε η γιαγιά και το χάιδεψε με τα μαλακά της χέρια πριν το καθαρίσει.

«Εσύ θα στολίσεις την πίτα μου!».

Η γιαγιά δοκίμασε ένα μικρό κομματάκι.

«Μμμμ!!! Ήμουν σίγουρη! Είσαι τόσο νόστιμο και ζουμερό! Μμμμ μοσχοβολάς!!».

Το μηλαράκι δεν πίστευε στα αυτιά του! Ήταν το καλύτερο, το νοστιμότερο και θα στόλιζε την πίτα της γιαγιάς! Για πρώτη φορά στην φρουτένια ζωή του ήταν τόσο ευτυχισμένο!!!

Προσεκτικά η γιαγιά έκοψε το μήλο σε όμορφα σχήματα και στόλισε την πίτα της.

Ήρθαν και οι αγαπημένοι της! Τα παιδιά της και τα εγγόνια της. Τα δύο αγόρια ήταν μεγαλύτερα, λίγο μικρότερη η εγγονή και ο τελευταίος ο μικρούλης εγγονός της δεν μιλούσε ακόμα. Μόνο μπαμπά και μαμά έλεγε. Η γιαγιά περίμενε με λαχτάρα την στιγμή που ο μικρούλης της θα την φώναζε γιαγιά.

Το σπίτι μοσχομύριζε από την φρεσκοψημένη μηλόπιτα. Η γιαγιά έκοψε την πίτα και πρόσφερε σε όλους. Όλοι ενθουσιάστηκαν. Μέχρι και ο μικρούλης ο εγγονός της περίμενε με λαχτάρα τις μπουκίτσες που τον τάιζε η μαμά του.

Η γιαγιά ήταν πολύ χαρούμενη σηκώθηκε για να μαζέψει τα πιάτα και τότε μια φωνούλα ακούστηκε «για-για, γιαγιά». Τι χαρά ήταν αυτή!

«Η πίτα σου μάνα ήταν μαγική», είπε ο γιός της «και ο μικρούλης μας το κατάλαβε».

Όλοι γελούσαν, η γιαγιά δεν μπορούσε να μιλήσει απ’ τη συγκίνηση.

Άφησε τα άδεια πιάτα στην κουζίνα και κοίταξε το ταψί. Είχε μείνει λίγη μηλόπιτα, ένα μικρό κομμάτι. Η γιαγιά το κοίταξε και του έκλεισε με νόημα το μάτι… και σαν να της φάνηκε πως εκείνο το μικρό κομματάκι της χαμογελούσε…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας

Μείνετε ενημερωμένοι με όλα τα νέα μας.

Έχετε εγγραφεί με επιτυχία στο ενημερωτικό δελτίο

Παρουσιάστηκε σφάλμα κατά την προσπάθεια αποστολής του αιτήματός σας. Παρακαλούμε προσπαθησε ξανα.

Το Παιζω-γράφημα θα χρησιμοποιήσει τις πληροφορίες που παρέχετε για να επικοινωνήσει μαζί σας..